Ik zit achter mijn bureau maar er komt weinig werk uit handen. Mijn gedachten dwalen af  naar recente en meer in het verleden liggende herinneringen. Het zijn mooie herinneringen, maar ze maken het me op dit moment erg moeilijk.

Vroeger op de basisschool was het feest als er een schoolreisje was naar een speeltuin, dierentuin of pretpark. Even een dag niet in de schoolbank bezig met proberen kennis te vergaren maar lekker ontspannen genieten in de buitenlucht, kortom plezier maken!

Zo zie ik ook de fietstochten in bijv. Limburg en de Vlaamse en Waalse Ardennen: schoolreisjes. Al vele jaren beleven we er met vele fietsvrienden zeer prettige dagen. Geert was, vooral een aantal jaren geleden, een enthousiaste deelnemer aan deze ritten maar ging de laatste jaren toch ook altijd nog wel een keertje mee naar Camping Du Bocq.

Geert was een hardrijder. In zijn goede jaren was hij door weinigen en mij in ieder geval niet te volgen. Uitgezonderd een enkele keer als jezelf hele goede benen had en hij op dezelfde dag toevallig eens wat mindere benen. Zeldzame dagen. Zijn uitdagende maar altijd sportieve manier van rijden sprak me erg aan.

Ik herinner me o.a. een Namen-Bouillon-Namen waar we samen finale hebben gereden. De laatste 30 kilometer kop over kop, iedereen kort rijden, de laatste druppel energie eruit persen om moe maar voldaan na afloop een pint te kunnen drinken. Een zelfde scenario herinner ik me van een ING toertocht, want ook in het zuiden van Limburg heb ik veel kilometers in zijn bijzin gefietst en geprobeerd hem te kloppen in beklimmingen. Trots was ik toen het me tijdens een Amstel Gold Race (in 2001) eindelijk een keer lukte om voor hem boven te zijn in een beklimming bij Eys. Onvergetelijk omdat dit op een foto is vastgeld. Het rondje Du Bocq was ook favoriet bij Geert, lekker fietsen, elkaar sportief uitdagen in de beklimmingen en na afloop gewoon lekker een pint drinken. Hij zorgde er mede voor dat het geslaagde, gezellige  schoolreisjes waren.

Niet alleen op de fiets was hij een goede maat maar ook in de ritten er naar toe was er altijd wel stof om over te kletsen. Zijn favoriete land Italië kwam vaak ter sprake. Het Gardameer, lekker zonnig, lekker warm en de Monte Baldo. Mede op zijn aanraden heb ik deze, inmiddels al weer jaren geleden, beklommen.

De laatste jaren trof ik hem minder vaak. Maar als we elkaar een keer troffen klikte het eigenlijk altijd wel, als fietsliefhebbers heb je altijd gesprekstof. Het was zeker geen grote huisvriend maar ‘gewoon’ een hele goede fietsmaat.

Vorige week vertrok ik ’s morgens in alle vroegte voor een fietstocht, het was nog voor zevenen. Net voor het viaduct bij Heerle kwam ik Geert tegen. Blijkbaar waren we beiden nog niet wakker. Pas toen we elkaar al zo’n 20-30 meter gepasseerd waren draaiden we ons beiden gelijktijdig om, omdat het toen pas tot ons doordrong. We riepen naar elkaar en zwaaiden nog naar elkaar.

Het was mijn laatste groet naar een goede en geliefde fietsmaat!

Weekend van de 1^e Servais Knaven Classic

De weersvoorspellingen van afgelopen zaterdag waren niet echt geweldig, dus ’s morgens eerst op buienradar kijken hoe dramatisch het wordt.  ‘s Morgens veel kans op regen en net na de middag wordt het beter. Tijd dus om de schuur eens goed op te ruimen en dan vanmiddag maar een rondje maken. Het bleek een goede keuze, ‘s morgens kwam er regelmatig een fikse bui naar beneden (is overigens meestal het geval!) en ’s middags is het droog gebleven. Om 12.30 rap omgekleed om eens een keer met de zaterdagmiddagploeg mee te rijden.  Bij Donkenhof bleek de zaterdagmiddagploeg te bestaan uit Daan en mij, verder niemand aanwezig!

Samen met Daan vertrokken richting Willemstad. Aangezien hij pas weer 3 weken aan het fietsen is en ik afgelopen week de 5000km gepasseerd ben is het verschil erg groot, wat mij betreft te groot.  Net voor Dinteloord stel ik voor dat het misschien maar beter is dat ieder zijn eigen rondje rijdt. Daan rijdt volle bak en ik moet constant inhouden. Wat mij betreft voor beiden niet echt een goede optie. Mee dat ik het voorstel rijdt Daan lek en zegt mij maar door te rijden. Hoop dat hij niet echt teleurgesteld is want het leek mij inderdaad het beste om dit  te doen. Een kilometer of 5 verder haal ik Frans Ros in die de Philipsdam wil rijden. Aangezien mijn plan was om richting Klundert te rijden nemen we bij Willemstad afscheid, Frans gaat linksaf en ik rij rechtdoor.

Via Klundert en Zevenbergen, over de houten brug naar Stampersgat en via Oud Gastel ben ik na 85 kilometer terug in de Tolberg. Een leuke ervaring zo met de zaterdagmiddagploeg!  Met de plannen voor morgen vind ik het een prima afstand.

Zondagmorgen de wekker om 6.15 gezet. Zo vroeg kom ik er door de week niet vaak uit! Plan is om de Servais Knaven te rijden die voor het eerst wordt georganiseerd. Startpunt is bij het Trivium in Etten Leur. Broer Twan wil hem ook rijden maar we hebben niet samen afgesproken. Ik heb zin om de tocht in een stevig tempo te rijden en Twan rijdt vaak een net iets gematigder tempo. Heb ook niets op de site van de Molenrijders gezet want om nou mede clubgenoten op te roepen om desertie te plegen gaat me net iets te ver.

Om 7.00 uur de fiets op om naar Etten Leur te vertrekken. Met een stevige wind op kop is het meteen serieus aanpakken maar nog voor 8 uur ben ik in Etten Leur.

Inschrijven is snel gedaan. Als ik mijn nummer aan het bevestigen ben is Twan er ook en we wensen elkaar een goede rit. Om exact 8 uur vertrek ik samen met een groep van een man of 30. Er wordt een lekker tempo gereden een beetje gelijk aan dat van de Molenrijders. Er sluiten nog wat renners aan tot we met een man of 50 zijn. Na een kilometer of dertig moet ik toch echt even langs de kant van de weg de biertjes van gisterenavond, gedronken op de verjaardag van broer Kees, lozen en moet dus achter de groep aan. Blijkt dat er dan net een valpartij is geweest en deze heb ik dus gelukkig gemist. In de volgende kilometers valt de groep steeds verder uit elkaar, er rijden er lek en blijkbaar hebben er nog meer gisteren een paar biertjes gedronken.

Aangekomen bij Horendonk krijgen we de 1^e kasseistrook van de dag. Bij het begin van de strook zit ik achter in de groep, inmiddels weer een man of 25, na de strook blijk ik plots op kop te zitten.

Samen met nog een renner rijden we verder, we zijn los! Maar met nog de nodige kilometers te gaan en vooral ook nog wind op terug besluiten we om ons te laten afzakken en bij de stoplichten in Nispen zitten we weer in de groep.

Pas bij de volgende kasseistrook vind er een serieuze schifting plaats. Bij Essen-Hoek ‘vliegen’ we met 3 renners over de kasseien en zijn we al weer los van de rest er sluiten er nog 6 aan en met 9 renners gaat het in een zeer hoog tempo verder. Het komt nergens onder de 35. Ik probeer mijn toerbeurten op kop netjes waar te nemen maar soms gaat het wel heel erg hard. Er zitten 2 renners tussen die wind op 45 km per uur halen! Gelukkig rijdt de volgende dan maar zo’n 38.

Inmiddels hebben we al aardig wat kilometers gereden maar nog steeds geen ravitaillering.  Pas bij 116 kilometer en voor mij dus 140km is er een eerste stopplaats.  Het blijkt dat we de eerste groep van de 140 km zijn. Aangezien hier ook de  68 km stopplaats is, is het er al wel gezellig druk. De andere renners van het groepje wacht op hun teamgenoten en ik besluit om de laatste 30 alleen verder te gaan.

Direct na de stop is er voor de liefhebbers de mogelijkheid om over een kasseistrook je tijd te laten opnemen. Dit  vind ik wel een leuke uitdaging en dus doe ik mee. Wat in de eerdere stroken geen probleem was gaat hier al snel fout. Het is overigens ook wel een echte Parijs-Roubaix strook. Ik verlies mij bidon en moet stoppen en terug om deze op te rapen. In de uitslag sta ik volgens mij meteen onderaan!

Even later kom ik Jac van Meer nog tegen, hij rijdt tegen de stroom in! Later blijkt dat hij fout is gereden. Net voor ik bij het Trivium aankom, rijden dezelfde renners waar ik eerder mee in het groepje zat mij voorbij en zo komen we toch nog gezamenlijk aan.

Aan de finish krijgen alle deelnemers een mooi en gesigneerd boek over de carrière van Servais Knaven. Minpuntje is dat ze geen plastic tasjes hebben en het boek dus zo onder de trui moet worden gestopt tegen een bezweet hemd aan. Gelukkig is het boek tijdens het fietsen niet hinderlijk en blijkt bij thuiskomst dat het boek ondanks het zweethemdje niets heeft geleden.

Om de 200km vol te maken maak ik nog een klein ommetje. Om 14.00uur ben ik al weer thuis en staat er 204 km op de teller.

Het is een mooie tocht over nagenoeg allemaal bekende wegen. Ik heb heerlijk gefietst in een lekker strak tempo, stevige wind en af en toe brak het zonnetje ook nog even door. Wat mij betreft een zeer geslaagde dag.

Heb echt last van een writersblock, inspiratie maar vooral ook ambitie ontbreekt om een verhaaltje te tikken voor de site. Maar …. vooruit….bij deze dan toch maar weer eens een poging!

Heb overigens niet alleen last van een writersblock maar vandaag ook voor het eerst dit seizoen last van een bikersblock.

Vandaag maar eens wat tijd opgenomen van het achterlijk aantal uren die afgelopen weken zijn gemaakt. Overigens wel een prachtige Boerenbondwinkel geopend in Eindoven waarbij we de klok ruim rond hebben gewerkt en gisteren weer een ‘winkeltje’ geopend in Amsterdam. Overigens wel meteen de grootste dierenspeciaalzaak van de binnenstad!

Werd vanmorgen al vermoeid wakker maar aangezien de weersvoorspellingen voor de rest van het weekend fiets-desastreus zijn toch maar in het zadel geklommen en vertrokken.  Meestal komt de ambitie dan toch wel redelijk snel maar deze keer bleef het uit. Het weer was ook niet echt lekker, de wind net iets te straf, de pijn in de rug net iets te heftig en de tuin moet eigenlijk ook nodig eens worden aangepakt, dus de geplande rit van 200 km maar een ietsje ingekort.

Toen ik ook nog een lekke band reed en mijn enige en dus laatste binnenbandje moest opmaken was de keuze snel gemaakt..…op naar de koffie!

Na 106 kilometer stond ik voor 12 uur alweer in, de om aandacht vragende tuin.

Zit nu in de bank lekker uit  te rusten. De zon mag komen want vanmiddag en nog een stukkie van de avond de tijd nuttig besteed en dus ligt er, overigens  2 weken te laat, de tuin er op z’n paasbest  bij.

Vermeldenswaard is zeker ook de rit van afgelopen zaterdag. Samen met Evert-Jan, Jan Bellemans en Kees vd Broek de Peter van Petegem Classic gereden, een 10-tal kilometer kasseien en  met beklimmingen als de Molenberg, de Bosberg maar ook De Muur van Geraardsbergen. Het was al weer jaren gelden dat ik deze ‘pukkels’ heb bedwongen. In een redelijk strak tempo werden de kilometers en beklimmingen afgewerkt.   Hoe formuleer je zo’n rit het beste?? ….Een aangenaam ritje in een mooie omgeving in prettig gezelschap, …..het maakte deze rit bijzonder leuk en ik heb dan ook een erg prettige dag mogen beleven. Enig minpuntje was de file waar we ’s morgens al om 7.00uur in stonden waardoor we dus ook pas om 9.00uur konden starten. Jan en ik finishte om 16.00uur en Kees en Evert Jan volgde een 15 minuten later. Het geplande familiediner om 19.00uur is op een haar na ook nog gehaald!

Helaas ook nog een drietal minpuntjes te verhalen, zei het dat ze wel van kompleet andere orde zijn. Het is altijd weer erg triest om afscheid te moeten nemen van een mede clubgenoot Molenrijder. Op de crematie van Ger Hobma waren wederom vele Molenrijders aanwezig, erg indrukwekkend en erg aangrijpend!

Ander minpunt, zoals al gezegd van een kompleet andere orde was de valpartij van Jan van Oers. Toch wel erg geschrokken, zag er erg  bloederig uit!  Gelukkig blijkt het achteraf allemaal erg mee te vallen en heeft Jan plaatselijk weer een prachtig babyhuidje. Laatste en eigenlijk wel erg klein minpuntje was mijn vinger die tussen het autoportier van de door mijn inmiddels verguisde A3 te zijn. Effe lastig en pijnlijk een nacht of 3 niet geslapen maar waar hebben we het over!

Ondanks mijn writersblok, volgens toch mij  weer een aardige update!

Sinds mijn laatste verslag over de kilometers op 22 februari zijn er weer heel wat meters asfalt onder de wielen gepasseerd.  De teller staat inclusief vandaag al op 3199 kilomter!

Even een korte terugblik op enkele ritten fietsplezier van de afgelopen maand.

• 25 februari voor de 3^e keer dit jaar de Zeelandbrug. Bij de BP pomp net voorbij Wilhelminadorp bleken ook Walter en Anton het idee te hebben om deze dag de brug te bedwingen. Met z’n drieën, gezellig kletsend de tocht terug naar Wouw gemaakt.
• 3 maart in Limburg de 1^e klimmeters van dit seizoen gemaakt. Vanuit camping Bemelen vertrokken, fris maar wel heerlijk zonnig weer en weer vele heuveltjes bedwongen. Alle bekende klimmen zaten weer in dit tochtje: Cauberg, Keutenberg, Gulpenberg, Eyserboschweg etc ec. Totaal 132 kilometer en 2100 hoogtemeters
• 11  maart een flinke tocht via de Pijlerdam en over de Haringvlietsluizen en Willemstad weer terug naar Roosendaal. Wederom prima weer en de 2^e tocht van boven de 200 kilometer. Deze keer 205!
• 17 maart voor de 4^e keer de Zeelandbrug dit jaar. Nu over Willemstad terug. Het totaal van deze rit kwam daardoor op164 kilometer.

Nu nog rustige Osterdam

Vandaag samen met Twan naar Gent geweest om Omloop van Vlaanderen te rijden. Vertrek bleek te zijn op de ‘oude’ startplaats van Omloop het Volk, een rit waar we in het verleden heel vaak aan deel hebben genomen maar de laatste keer was volgens mij al weer zo’n 10 tot 15 jaar geleden. Vandaag waren de weersonstandigheden werkelijk super, meteen om acht uur al in korte broek en een uurtje later konden ook de mouwstukken uit. De gehele dag prachtige zonnig weer en de eerste verkleuring op armen en benen zijn een feit. De rit blijkt een ware reünie te zijn met oude bekende, o.a.: Berg Ten Houte, Valkenberg, Berendreis, Leberg en de kasseienklim Molenberg zijn enkele van de in totaal 13 beklimmingen.  Naast de beklimmingen zijn er ook de nodige kasseistroken te verwerken. In totaal zo’n 10 kilometer. Geen Parijs-Rooubaix (bijna 60 kilometer kasseien) maar toch stevige stroken, sommige kasseistroken goed, andere redelijk maar ook gewoon slechte stukken: Haaghoek, Paddestraat, Lippenhovestraat, Lange Munten en Molenstraat. Volgens de organisatie 1440 hoogtemeters mijn  teller gaf er ruim 1500 aan en dat op een totaalafstand van 143 kilometer. De organisatie was uitstekend, op alle gevaarlijke kruispunten verkeersregelaars, uitgebreide ravitaillering en duidelijke uitpijling. Door het aantal deelnemers was het ‘gezellig druk’. Na afloop nog een lekkere Ename brune en toen ook nog maar van een Ename blonde genoten. Om 16.00uur waren we al weer terug in Roosendaal en hebben we onze eerste toertocht van het jaar er op zitten. Als ze niet slechter worden wordt het een fantastisch seizoen!

’t Is vroeg Pasen dit jaar!

Vorige week zondag de uitdagende  mb-tocht in Wuustwezel gereden wat me erg goed is bevallen, dus besloot ik om afgelopen zondag 19 februari deel te nemen aan de mb-tocht vanuit Achterbroek. Mede omdat de weersvoorspellingen wederom rond het vriespunt lagen koos ik maar niet voor een rit op de weg ondanks dat ik daags ervoor nog de Zeelandbrug heb gefietst in ‘voorjaarsomstandigheden’. Eerst een flink stuk over de weg om naar Achterbroek te fietsen, enkele reis16,5 km, om na inschrijven te starten met de tocht. Het was erg rustig, mogelijk toch veel mb-ers afwezig vanwege de carnaval.  Het begin was niet erg spectaculair, sterker de 1^e 5 kilometer was gewoon over geasfalteerde weg. Gelukkig werd het na deze 5 kilometer ruimschoots goed gemaakt. Een loodzwaar parcours door modder en plassen, het was werkelijk ploeteren en ploegen door de ontdooide bovenlaag in de bossen en heide. Soms letterlijk stapvoets maar gelukkig soms ook weer een iets droger deel om te bekomen en een beetje tempo te maken. Het grootste deel was echter zwaar, gelukkig was er al na 16 kilometer een ravitaillering en aan menig deelnemer was te zien dat niet alleen ik het zwaar had. Na de inwendige mens versterkt te hebben begon ik vol goede moed aan de 2^e etappe. Het is een ongekend mooie rit die ik iedereen zeker kan aanbevelen, veel prachtige singletracks, mooie glooiende stukken over uitdagende paden. De laatste 5 kilometer waren wederom over geasfalteerde wegen maar nu met de wind op kop toch ook nog zwaar.  Totaal exact 45 kilometer waarvan dus zo’n 35 km over onverharde paden. Bij vertrek vanuit Roosendaal gekozen voor de kortste weg naar Achterbroek maar met de terugweg gekozen voor iets vriendelijke fietswegen. Thuis stond er 79 kilometer op de teller.

Woensdag 22 februari aan adv dag opgenomen. Veel mensen nemen juist vrij met carnaval maar daar ligt mijn ambitie niet, dus voor mij daags na de carnaval een vrije dag voor een mooie grote fietstocht door Zeeland. De weersomstandigheden waren uitstekend, bij vertrek om 8.45 uur al 5 graden en een zonnetje. Eerst richting Waarde om daar de polder in te duiken en via de zak van Zuid-Beveland door vele mooie dorpjes naar Middelburg te
fietsen. Van hier langs het Veerse meer naar de Pijlerdam. Vervolgens over de Pijlerdam om in Burg-Haamstede met 115 km op de teller eerst de brandstof maar eens goed aan te vullen. Een heerlijke uitsmijter met enkele cola’s en koffie bij hotel Bom, onze vaste halte, gaven genoeg energie om de tocht te vervolgen. Langs de gebruikelijke route ging het met wind in de rug lekker in het zonnetje richting Bruinisse. Met het opdraaien van de Philipsdam kwam de wind recht op kop en verdween ook nog het zonnetje. Uiteraard zakt hiermee ook het tempo maar het ging nog prima. Net voorbij Steenbergen besloot ik om richting Wouw te fietsen over de Maai in plaats van richting Kruisland te kiezen. Dit is net enkele kilometers om waardoor bij thuiskomst de teller op 202 staat. Zo vroeg in het seizoen al wel een erg grote rit maar ambitie, tijd en weersomstandigheden zijn een belangrijkere reden om een mooie tocht te maken dan de datum die de kalender aangeeft.

PS Nog contact opgenomen met Andre Kuijpers met verzoek om Garmin naar boven bij te stellen ipv omlaag maar hij had het advies dat het wellicht beter is het gemiddelde maar niet te vermelden!

De winter weer voorbij? De sneeuw is gesmolten, het ijs bijna ontdooid en op de thermometer begint de temperatuur niet meer met een -! De lente is begonnen (maar nog niet in Nederland). Na 2 weken met temperaturen dik onder 0 en overigens ook prachtige ritten op de mountainbike,  is het bekwaam om er weer met de racefiets op uit te trekken. De weersvoorspellingen zijn goed dus tijd voor een echte ‘voorjaarsklassieker’. Ook beginnen de dagen weer te lengen en is er om 7.30 uur voldoende daglicht om te vertrekken.

Dus…. om 7.30uur deze zaterdag de fiets op en vertrokken richting Zeeland. De wind is stevig aanwezig en er moet hard worden gewerkt om een snelheid van 25 p/uur te halen. Het wolkendek trekt echter steeds verder open en zelfs is er af en toe een flauw zonnetje, kortom prima fietsweer.  De rit gaat richting Zeelandbrug want tenslotte moet de stempelkaart vol !  Net voorbij Wilhelminadorp, bij de stoplichten, krijg ik eindelijk de wind in de rug en kan er tempo worden gemaakt. Tot hier ligt het gemiddeld op slechts 26,2.  Enkele kilometers verder zie ik verderop nog een renner die de Zeelandbrug op wil. Deze keer mag ik dus de jager spelen en is hij het konijn! Herhaaldelijk kijkt hij om en houd de snelheid ruim boven de 40, maar als we de brug op het hoogste punt bereiken heb  ik eindelijk z’n wiel te pakken. Hij geeft nog niet op en geeft vol gas. Met een snelheid van boven de 50 ‘vliegen’ we de brug over. Als we net over de brug zijn kiest hij een andere richting, nog een laatste groet en dan ga ik weer alleen verder. Inmiddels is het gemiddelde wel aardig gestegen. Met de wind in de rug rijd ik langs een volledig vernieuwde ‘Vier Bannen’ naar Bruinisse.

De keuze is de laatste 30 kilometer wind op over de Philipsdam of 30 kilometer wind op over Willemstad. Omdat ik de wind vol in de rug heb kies ik voor het laatste. In Willemstad is het gemiddelde gestegen naar 29,3 en dan krijg ik de wind vol in het gezicht de snelheid dondert in elkaar en wederom moet er hard gewerkt worden en is slechts sporadisch de 25 op de teller vertoond, de 20 heb ik wel vaak gezien. Ook beginnen de kilometers te tellen,  inmiddels al ruim over de 100. Via Heijningen en Kruisland kom ik steeds een beetje dichter bij huis om na 151 kilometer de fiets te stallen en ff uit te blazen want de laatste 30 kilometer waren toch wel erg pittig. Met een gemiddelde van 28,2 zijn de 151 kilometer volbracht en ben ik moe maar voldaan. Het was een waardige voorjaarsklassieker, nu nog iets hogere temperaturen, iets meer zon dan kan het alleen maar beter worden!

Waarschijnlijk warik dan toch dun enigstun Molenrijder in Wuustwezel!

Toch voldoende ambitie voor een flinke mb tocht. Helaas ging de tocht in Bergen op Zoom niet door dus werd het de tocht in Wuustwezel. Vanmorgen om 9.20uur vertrokken. Eerst 17 kilometer, de kortste weg naar de start. Gelukkig was het een stuk minder koud dan de afgelopen weken. Alhoewel, bij vertrek nog -6 graden maar je merkte dat de wind al anders aanvoelde. Na enkele koude tochten de afgelopen weken, nu al met 3 paar sokken en dan ook nog overschoenen en toch kwam ook nu de kou er na een kilometer of 15 weer doorheen. Bij aankomst aan de start eerst even inschrijven en omdat je wat moet lopen werden de voeten weer een beetje warmer.

De rit begon meteen leuk. Direct in de achtertuin lag al een leuk singletrack stukje. Helaas kwam er toen een stuk wat aanzienlijk minder spectaculair bleek. Veel brede onverharde stukken maar ook wel verharde stukken ertussen. Gelukkig was dit maar een aantal kilometers om daarna een heel leuk deel te krijgen. Langs een meer lag een werkelijk prachtig stukje singletrack, op en neer vlak langs het water, al was dat vandaag dan ijs met aansluitend een mooi slingerend stukkie parcours door de bossen. De eerste ravitaillering was al na 17 kilometer. Omdat ik laat was gestart was helaas alle drank op en de drank in mijn bidon was inmiddels bevroren. Dan alleen maar een koek om te nuttigen en de rit kon weer worden hervat. Het parcours was afwisselend met brede paden maar gelukkig ook genoeg leuke slingerende paadjes tussen de bossen. Bij zo’n 34 kilometer was er een 2^e ravitaillering. Hier was werkelijk nog van alles ruim voldoende en werd het gemis van de 1^e stop helemaal goed gemaakt. Lekkere warme soep, 2 soorten sportdrank, koeken, repen, wafels, muffins, meer dan genoeg keus dus. Voor mij een bakkie soep en een muffin. Nog 11 kilometer te gaan naar de finish. In het laatste deel zat een trainingsparcours voor veldrijders. Erg leuk om eens over zo’n parcours te rijden. Veel pittige klimmetjes en leuke haakse bochten.  Na precies 45 kilometer was ik terug bij de start. Eerst nog even naar binnen voor een bakkie en een happie alvorens weer af te reizen naar Roosendaal.

Bij vertrek had ik de kortste weg genomen maar de terugweg nam ik via de binnenwegen. Ik had tenslotte net nog wat gegeten en gedronken dus die paar extra kilometers kon nog wel. Uiteindelijk werd het de langste rit van het mb-seizoen dit jaar. Met 85 kilometer op de teller was ik om 14.00 uur weer terug thuis!  Een niet al te zware tocht maar wel een erg leuke en gevarieerde. Niet te veel echt lastige, moeilijke stukken en dat was gezien de weersomstandigheden mischien maar goed ook.

PS.  nog wel een leuke foto ontvangen!  Da’k da nog mag meemaoke, de wondere zen de wereld nog nie uit. Ja, ja goed kijken t’is tum ech wel!

Ondanks de zeer lage temperatuur kon ik het niet laten om afgelopen weekend toch even de fiets te beklimmen en een rit door de prachtige besneeuwde omgeving te maken.

Zaterdag pas om 12.30uur vertrokken, bij maar liefst -12 graden en dan was het nog op het  warmst van de dag . Zo snel mogelijk de bossen in bij Visdonk en via het Rozeven via Essen over onverharde paden weer naar de Tolberg. Eenmaal op de fiets en na een half uurtje komt de bloedsomloop blijkbaar op voldoende snelheid waardoor de koude handen verdwijnen. Enige wat erg koud was waren de voeten. Ritje van 37 km gemaakt en met de moeilijk begaanbare paden lag het tempo erg laag, maar toch wel lekker gefietst.

Zondag lukt het ook niet om vroeg te vertrekken, eerst maar eens een uurtje langer in bed en dan langzaam opstaan voor een bakkie koffie. Om tien uur vond ik het nog vroeg genoeg om te vertrekken. Gelukkig een heel stuk minder koud dan zaterdag want het was nu ‘slechts’-6 graden bij vertrek. Vandaag eerst een stuk over de weg richting Wouwse Plantage en Huijbergen. Hier de bossen in naar Ossendrecht en met een omweg door de bossen weer terug naar Huijbergen. Ook nu na een tijdje fietsen nergens echt kou alleen wel erg koude voeten. Kwam onderweg Mark met z’n zoon nog tegen, zonder fiets! Echt druk met bikers is het niet, al is het zeker wel de moeite waard om in deze prachtige sfeer een rit (of wandeling) te maken. De voeten beginnen langzaamaan af te sterven en dus wordt het hoog tijd om rap naar huis te gaan. Vanuit de Wouwse Tol de Zoomweg in en via Wouwse Plantage weer richting huiswaarts. Drie uur later, met 56 Kilometer op de teller rijd ik met bevroren voeten de achtertuin weer in.

Blijk dat er toch nog meer bruggen te fietsen zijn binnen een acceptabele actieradius. Afgelopen zaterdag was het lastig om wind op weg te rijden en wind af weer terug. Het leek alsof de windrichting constant wisselde, maar voor mijn gevoel had ik hem wel erg vaak wind op. Eerst richting Tholen gefietst (wind op, 1e brug) van hieruit naar de Philpsdam(wind op, 2e brug bij Vossemeer, 3e brug bij Philipsdam) en toen naar Willemstad (wind op en 4e brug). Richting ‘s Gravendeel, door de Kiltunnel, berg op! en toen over de langste brug van de dag (wind op) de Moerdijkbrug en toen vanuit Zevenbergen echt wind op terug naar Roosendaal. Al met al bleek dat er vanaf de Philipsdam tot aan Zevenbergen toch wind af gefietst moet zijn ??

Moerdijkbrug

De temperatuur was niet erg hoog alhoewel er soms een flauw zonnetje door de wolken brak. De laatste 20 km kreeg ik last van de kou op mijn borst en bleek de afstand toch eigenlijk nog iets te ver voor half januari. Met zere benen werd Roosendaal bereikt met 147 km op de teller.

“Edde gij um al gefietst  van ‘t  jaar?”

Wij Wel!

Eerlijk is eerlijk mijn broer was eerst, maar we hebben beiden een persoonlijk record.   Ik weet ‘t, een beetje zot motte wel zijn!